thumb|200px|Aleksander na Bucefale (fragment antycznej mozaiki) thumb|200px|Młody Aleksander ujarzmiający Bucefała (ilustracja z 1910) thumb|200px|Symboliczne wyobrażenie „bykogłowego” Bucefała z rogami na monecie Seleukosa I
Bucefalos (Bucefał) (gr. Bukefalos – „byczogłowy”; łac. Bucephalus) – ulubiony ogier tesalski Aleksandra WielkiegoPor. Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna XVII 56, 5.. W potocznym słownictwie synonim narowistego wierzchowca, ognistego rumakaWładysław Kopaliński: Słownik eponimów, czyli wyrazów odimiennych. Warszawa: PWN, 1996, s. 44..
Jeden z najsłynniejszych koni w dziejach był czarnej maści wierzchowcem z białym znamieniem, pochodzącym ze skrzyżowania berberyjskiego ogiera z tesalską klacząSiegfried Fischer-Fabian: Aleksander Wielki. Warszawa: Bertelsmann – Świat Książki, 2000, s. 38.. Pliniusz w Historii naturalnej (VIII 154, 1) podaje, że imię jego pochodziło od znamienia na łopatce w kształcie byczej głowy; wyjaśnienie to powtarza Pseudo-KallistenesRomans o Aleksandrze I, 15.. Spotykane są również inne wyjaśnienia (m.in. od dzikości konia, od kształtu jego łba).