Igrzyska olimpijskie w Nagano były jego debiutem olimpijskim. Wraz z Albarello, Valbusą i Faunerem zdobył tam srebrny medal w sztafecie. Indywidualnie jego największym osiągnięciem było 13. miejsce w biegu pościgowym 10+15 km. Startował ponadto na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City. Włoska sztafeta z Majem w składzie powtórzyła wynik z Japonii. Najlepszym indywidualnym wynikiem Maja na tych igrzyskach było 13. miejsce w biegu na 30 km techniką dowolną.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata uzyskał w sezonie 1999/2000, kiedy to zajął 6. miejsce w klasyfikacji generalnej. W całej karierze czterokrotnie stawał na podium, w tym dwa razy zwyciężał.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 28. 12 lutego 1998 Nagano 10 km stylem klasycznym 27:24,5 +1:49,3 Bjørn Dæhlie 13. 14 lutego 1998 Nagano 10 km + 15 km pościgowy 1:07:01,7 +1:55,7 Thomas Alsgaard 2.15px 17 lutego 1998 Nagano Sztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Marco Albarello, Fulvio Valbusa, Fabio Maj, Silvio Fauner. 1:40:55,7 +0,2 13. 9 lutego 2002 Salt Lake City 30 km stylem dowolnym 1:11:31,0 +2:12,5 Christian Hoffmann 20.