Bernard miał także trudne doświadczenia mistyczne, w których przeżyciu pomagał mu Agustin de Cardavéraz SJ. Młody Bernard bezskutecznie zachęcał hiszpańskich jezuitów do przetłumaczenia książki Galliffeta. Udało mu się jedynie przekonać Jana de Loyola SJ do napisania dzieła nt. kultu Serca JezusowegoChodzi o Tesoro escondido en el Sacratisimo Corazón de Jesús, Valladolid 1734. Książka ta odniosła wielki sukces, osiągając wielki nakład i uznanie biskupów.. Wyświęcony na kapłana 2 stycznia 1735 r. dzięki specjalnej dyspensieBył za młody, miał jedynie 23 lata.. Jako kapłan mógł bezpośrednio zaangażować się w propagowanie nabożeństwa do Serca Jezusowego. Zabiegał o ustanowienie uroczystości Serca Jezusa w piątek po oktawie Bożego Ciała. Dzięki niemu Valladolid stało się hiszpańskim ośrodkiem podobnym do francuskiego Paray-le-Monial.
W trakcie tzw. trzeciej probacji zakonnej Bernard zachorował na tyfus i po 10 dniach choroby zmarł w opinii świętości w Kolegium św. Ignacego w Villadolid.