W końcu kwietnia 556 r. p.n.e. zmarł Neriglissar, pozostawiając tron babiloński swemu synowi Labaszi-MardukowiRöllig W., Lābāši-Marduk, w: Reallexikon..., s. 409.. Ten zgodnie z Urucką listą królów panować miał bardzo krótko, bo jedynie przez trzy miesiąceGrayson A.K., Königslisten..., s. 97.. Tak krótki okres panowania potwierdzają dokumenty ekonomiczne datowane jego imieniem, które odnaleziono w Uruk (wszystkie pochodzą z okresu pomiędzy 3 maja a 19 czerwca 556 r. p.n.e.) i Sippar (wszystkie pochodzą z okresu pomiędzy 22 maja a 20 czerwca 556 r. p.n.e.). Fakt, iż najwcześniejszy znany dokument ekonomiczny datowany imieniem Nabonida pochodzi z 25 maja 556 r. p.n.e. wskazuje, iż już w tym miesiącu dojść musiało do wybuchu buntu, którego celem było odsunięcie Labaszi-Marduka od władzy. Spiskowcami byli wysocy dostojnicy z najbliższego otoczenia króla, a ich przywódcą był najprawdopodobniej sam NabonidO tym, że Nabonid należał do spisku wspomina Berossos: „Po tym jak Laborosoardokhos (tj. Labaszi-Marduk) został zabity, spiskowcy uzgodnili, że niejaki Nabonnedos (tj. Nabonid) z Babilonu powinien rządzić. Był on jednym ze spiskowców”;