W 1985 roku wystąpiła na mistrzostwach świata juniorów w Täsch, gdzie była czwarta w sztafecie i dziesiąta w biegu na 10 km techniką klasyczną. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Lake Placid zdobyła złoty medal w sztafecie, a bieg na 5 km ukończyła na siódmej pozycji.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnęła w sezonie 1989/1990, kiedy to zajęła 3. miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie 18 razy stawała na podium, w tym 7 razy zwyciężała.
Jej mężem jest Ebbe Hartz – były duński biegacz narciarski.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni2.15px21 lutego1988 CalgarySztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Trude Dybendahl, Marit Wold, Anne Jahren, Marianne Dahlmo59:51,1 +1:41,9 8.9 lutego1992 Albertville15 km stylem klasycznym42:20,8 +2:10,7 Lubow Jegorowa21.13 lutego1992 Albertville5 km stylem klasycznym14:13,8 +57,0 Marjut Lukkarinen2.15px17 lutego1992 AlbertvilleSztafeta 4 × 5 kmSkład drużyny: Solveig Pedersen, Inger Helene Nybråten, Trude Dybendahl, Elin Nilsen59:34,8 +21,6 9.21 lutego1992 Albertville30 km stylem dowolnym1:22:30,1 +4:59,7 Stefania Belmondo7.15 lutego1994 Lillehammer5 km stylem klasycznym14:08,8 +39,3 Lubow Jegorowa6.17 lutego1994 Lillehammer5+10 km pościgowy41:38,9 +1:11,4 Lubow Jegorowa2.15px21 lutego1994