Budowa geologiczna i rzeźba Irak dzieli się na trzy regiony geograficzne. Są to obszar gór i podgórza, Mezopotamia i pustynie. Obszary te przebiegają prawie równoległymi pasmami z północnego zachodu na południowy wschód. Około 35% powierzchni kraju stanowią rozległe, aluwialne niziny Mezopotamii, na północy Mezopotamii leży Al-Dżazira (wysokość ponad 200 m n.p.m.), na południu zaś leży Nizina Mezopotamska (wysokość poniżej 100 m n.p.m.). Al-Dżazira zwana też Mezopotamią Górną jest obszarem gdzie znajdują się wzniesienia z najwyższym szczytem tego regionu – Dżabal Sindżar o wysokości 1463 m n.p.m. W północno-wschodniej części kraju znajdują się młode góry fałdowe — Góry Kurdystańskie z najwyższym szczytem Iraku — Kuh-e Hazar (wysokość 3728 m n.p.m.). Góry te przechodzą w kierunku południowym stopniowo przechodzą w pogórze z równoległymi pasmami łagodnych wzgórz nie przekraczających 1 00 m n.p.m. Ponad 40% powierzchni Iraku zajmują pustynie, na północnym zachodzie leży część kamienistej i żwirowej Pustyni Syryjskiej, a na południowym zachodzie fragment piaszczystej pustyni Wielki Nefud.