Według XVIII-wiecznych źródeł pierwotnym miejscem figury było trumeau portalu prowadzący z krużganków do refektarza nieistniejącego dziś klasztoru przy kościele Saint-Germain-des-Prés. Dzieło ma charakter retrospektywny. Zjawisko to upowszechniło się w Królestwie Francji. W późnym średniowieczu wciąż była żywa legenda o Merowingach, z których Childebert I zyskał sławę, z nim łączy się też budowę najstarszej świątyni na wyspie Cite pw. Św. Szczepana, na miejscu której powstała Katedra Notre-Dame.

Budowa refektarza jest wiązana z architektem Pierre de Montreuil, który wzniósł także na terenie opactwa kaplicę Matki Bożej. Prace przy budowie zakonnej jadalni datuje się na lata 1239–1245. Biorąc pod uwagę tę datę realizacji dzieła w stolicy Francji miała miejsce przemiana stylu w rzeźbie. Wcześniej rzeźby cechowała masywność i miękkie formy fałd szat (np. w portalu paryskiego kościoła Saint-Germain-l’Auxerrois, by po około roku 1240 styl rzeźb znacznie się zmienił;