Podstawę periodyzacji KCWR stanowi ceramika, wśród której można wyodrębnić cztery fazy rozwojowe: 1 faza naczynia baniaste, na nóżkach, z wysokimi szyjkami i naczynia o płaskich dnach - pozostałości wpływów starczewsko-kriszańskich ornamentowane ślimacznicami; potrójnymi, rytymi liniami; znakami esowatymi; reliefami; na ziemiach polskich odpowiednikiem tego okresu jest faza gniechowicka, charakteryzująca się chropowaconymi naczyniami, okrągłymi guzkami spłaszczonymi palcem, krótkimi stopkami, listwami z odciśniętymi palcami 2 faza zanik tradycji starczewsko-kriszańskich na terenie Czech i Moraw popularny się staje ornament w kształcie litery "A", tzw. aczkowy w Niemczech okres ten nosi nazwę fazy Flanborg na terenie Polski - faza zofipolska; charakteryzuje się prostokącikami przeciętymi poziomą linią mała ilość plastyki figuralnej zaczęto wykonywać ceramikę dwojakiego rodzaju w zależności od przeznaczenia - grubej i delikatnej roboty naczynia delikatne, tzw. "zastawa stołowa": czarki w kształcie odcinka kuli, miski naczynia amforkowate z szyjkami i niekiedy nalepionymi guzkami lub uszkami 3 faza następuje zróżnicowanie lokalne na styl zachodni i wschodni styl zachodni charakteryzuje się motywem zapunktowanej wstęgi i występuje w dorzeczu Odry styl wschodni tzw.