thumb|500px|Mapa neolitycznej Europy, ok. 4 500-4 000 p.n.e.
Kultura ceramiki wstęgowej rytej (KCWR) – neolityczna kultura z kręgu kultur naddunajskich. Jej nazwa pochodzi od kulistej formy naczyń glinianych zdobionych ornamentem rytym w postaci wstęg spiralnych i innych wątków geometrycznych.
Przedstawiciele tej kultury przywędrowali na obszar dzisiejszej Polski przez Bramę Morawską oraz Kotlinę Kłodzką ok. 5600 p.n.e. KCWR trwała do ok. 4900 p.n.e.
Była to pierwsza w pełni neolityczna kultura na polskich ziemiach. Przemieszczała się na południu Polski stosunkowo szybko (3 km na rok), posuwając się wzdłuż linii Wisły i Warty.
Kultura ta dzieliła się na 3 fazy: wczesną, środkową i późną. W każdej fazie występowały odrębne grupy.
Do tego cyklu kulturowego zalicza się również: kultura badeńska kultura lendzielska kultura pucharów lejkowatych kultura amfor kulistych kultura ceramiki sznurowej kultura pucharów dzwonowatych
Terytorium Wschodni odłam Wschodni odłam KCWR zajmował terytorium Wielkiej Niziny Węgierskiej, Kotlinę Koszycką, Nizinę Wschodniosłowacką oraz Ukrainę Zakarpacką i składał się z wielu silnie zróżnicowanych grup lokalnych.
W literaturze funkcjonuje pod nazwami: alfoldzka ceramika linearna; kultura wschodniosłowackiej ceramiki linearnej; kultura ceramiki linearnej.