Brodawczaki zbliżone pokrojem do indiana dotarły do Europy nie tylko drogą morką, ale także lądową. Hodowane na południu Polski tzw. staropolskie brodawczaki i będące na wyginięciu turczyny, nie tylko zdają się potwierdzać to przypuszczenie, ale hodowane dawniej w Saksonii i Nadrenii brodawczaki uważane były za potomków brodawczaków sprowadzonych ze Środkowej Europy. Obecnie Francuzi są skłonni uznać polskie pochodzenia indiana, wręcz nazywają go polakiem (polonais).
Współczesny indian jest produktem wieloletniej pracy hodowlanej, selekcji i doskonalenia pod wieloma cechami pokroju. Duży wpływ na pokrój hodowanego w Europie indiana mieli najpierw Anglicy, później szczególnie Niemcy. Ich zasługą jest uzyskanie obecnej wielkości, harmonijnej budowy, zachowanie dużej samodzielności współczesnych indianów. Wyparły one liczne lokalne odmiany indiana.