Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk był w składzie 28 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 91% – Węgrzy, 9% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 132 pułkowi piechoty. Jednocześnie jego IV batalion przemianowano na I batalion.
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w 1914 w Królestwie Kongresowym w okolicach Łodzi. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: Kotowicach, Tomaszowie Mazowiecki oraz Łęczycy.
Szefowie pułku 1834–1875 – Erzherzog Franz Ferdinand d’Este Herzog von Moden, 1888–1918 – cesarzowa i królowa Maria Teresa Habsburg.