Extensible Authentication Protocol (EAP) – protokół komunikacyjny, który został opisany w dokumencie . Protokół ten umożliwia stosowanie oraz implementację różnorodnych metod uwierzytelniania w ujednolicony i niezależny od sprzętu pośredniczącego w komunikacji sposób. Architektura tego protokołu oparta jest na modelu klient-serwer. W terminologii EAP serwer pełni rolę serwera uwierzytelniającego, natomiast klient rolę suplikanta.
Protokół ten ma bardzo małe wymagania odnośnie do używanego medium transportowego. Jako warunek poprawnego funkcjonowania protokołu wymagane jest, aby warstwa transportowa gwarantowała uporządkowanie pakietów (niezawodność nie jest wymagana). Z tego względu protokół znalazł zastosowanie jako wygodny i elastyczny mechanizm uwierzytelniania użytkowników w takich protokołach, jak na przykład Point-to-Point Protocol, IEEE802. Proces uwierzytelniania przeprowadzany jest, zanim nastąpi inicjalizacja warstwy IP.
W najczęściej spotykanych rozwiązaniach urządzenie dostępowe (serwer uwierzytelniający) pracuje w roli pośrednika, pomiędzy użytkownikiem (suplikantem) a zewnętrznym serwerem uwierzytelniającym, przekazując jedynie pakiety EAP do i z zewnętrznego serwera.