Akademicy (...) deklarowali, iż zadaniem władz Rzeszy winno być zwalczanie przesadnego indywidualizmu w sztuce i popieranie twórczości adresowanej do szerszych warstw: sztuka nie może być luksusem i przywilejem elity. Podczas obrad nad „Niemiecką muzyką” muzykolodzy uzasadniali Anschluss przez powołanie się na jej odwieczną wspólnotę kulturową z innymi krainami w Niemczech (w podobnym tonie uzasadniano w 1939 roku przyłączenie do Rzeszy ziem polskich).Danuta Gwizdalanka Muzyka i polityka, Kraków 1999, s. 181-182.
Z tej okazji zorganizowano także wystawę „Zwyrodniałej muzyki” – Entartete Musik. Wyeksponowano na niej książki, projekty scenografii do oper, partytury utworów i karykatury artystów potępionych za tworzenie „zwyrodniałej sztuki”. Byli wśród nich m.in.: Alban Berg, Ernest Bloch, Hanns Eisler, Paul Hindemith, Ernst Křenek, Arnold Schönberg, Igor Strawinski, Ernst Toch.
Film
W dziedzinie kinematografii oprócz filmów rozrywkowych powstały na zamówienie władz filmy propagandowe, jak Leni Riefenstahl Triumf woli i Olimpiada, a także Veita Harlana Żyd Süss.