thumb|Nowa Kancelaria Rzeszy, autorstwa Alberta Speera thumb|Dziedziniec Nowej Kancelarii Rzeszy thumb|Rzeźbiarz Arno Breker portretuje Alberta Speera thumb|Rzeźba Arno Brekera Zwycięzca Objęcie władzy w Republice Weimarskiej przez NSDAP sprowadziło kulturę i sztukę do roli narzędzi propagandy. Sztuka nowatorska uznana została za „zwyrodniałą” i dość szybko wyeliminowana z życia publicznego. Różnorodność gustów przedstawiano jako konsekwencję sprzeczności ideologicznych, a przede wszystkim obcości rasowej – sztuka nowoczesna, czyli „zwyrodniała” kojarzona była przede wszystkim z „żydowskim gustem”.
Urzędy 13 marca 1933 utworzono „Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda” („Ministerstwo Propagandy i Oświecenia Publicznego”) pod kierunkiem Josepha Goebbelsa. Rozporządzeniem z 2 września 1933 utworzono Izbę Kultury Rzeszy. Siedem izb obejmowało muzykę, teatr, piśmiennictwo, prasę, radio i film oraz sztuki plastyczne. Do izb przyjmowano tylko ludzi o niemieckim obywatelstwie i o „aryjskim” pochodzeniu. Tylko członkom izb pozwolono na uprawianie twórczości. 22 września 1933 roku Adolf Hitler powołał do życia Izbę która miała odtąd sprawować kontrolę nad rasową i estetyczną czystością niemieckiej sztuki. Na czele Izby Kultury Rzeszy stanął Joseph Goebbels.