Jego utwory poetyckie, a również opracowania teoretyczne miały wpływ na twórczość poetycką innych autorów. thumb|upright|Weltliche und geistliche Dichtung (1888)
Aktywność twórcza przyniosła Opitzowi duże uznanie i w 1629 Opitz został członkiem elitarnego Towarzystwa Owocodajnego (Fruchtbringende Gesellschaft)Ryszard Lipczuk: Walka z wyrazami obcymi w Niemczech – historia i współczesność. Kraków 2014, ISBN 97883-242-2332-9., s. 49 nn.. Poeta zajmował się też polityką i dyplomacją, służąc podczas zawieruchy wojny trzydziestoletniej „różnym panom” – kolejno powstańcom czeskim, Habsburgom, Szwedom i królowi Polski Władysławowi IV Wazie, który w 1636 przyjął Opitza w poczet swych dworzan i powierzył mu stanowisko nadwornego historiografa. Poeta jednak nie potrafił być lojalny i pozostawał w kontakcie ze Szwedami, których informował o zamiarach polskiego króla.
Zmarł w Gdańsku, gdzie zaraził się podczas epidemii dżumy. Pochowano go w kościele Mariackim w Gdańsku. W północnej nawie kościoła do dziś zachowała się płyta nagrobna Martina Opitza. Biografię Martina Opitza napisał i wydał w XVIII w.