Matyska (609 lub 612 m n.p.m.; na dawniejszych mapach również pod nazwą Szot lub Sot) – wzgórze w południowo-zachodniej części Kotliny Żywieckiej.
Położenie Stanowi ostatnią wyraźną kulminację grzbietu Beskidu Śląskiego, schodzącego od Magurki Radziechowskiej przez Jaworzynkę (862 m n.p.m.) w kierunku wschodnim ku Kotlinie Żywieckiej. Od północy ogranicza je dolina potoku Wieśnik, a od południa dolina potoku Przybędza. Leży ok. 7 km na południowy zachód od centrum Żywca, pomiędzy miejscowościami Radziechowy (na północy) i Przybędza (na południu). Po stronie wschodniej zbocze Matyski łagodnie opada ku niższym wzniesieniom: Jagoda i Podleszcze.
Geologia i przyroda ożywiona Matyska zbudowana jest z wapieni i łupków cieszyńskich, należących do płaszczowiny cieszyńskiej i wychodzącej tu na powierzchnię w oknie tektonicznym Żywca spod płaszczowiny godulskiej. Są to wyraźnie warstwowane, cienko- i średnioławicowe, szarawe wapienie okruchowe oraz ciemne, cienko łupiące się górne łupki cieszyńskie. Na stokach zachowały się ślady kilku gospodarczych łomów wapienia, używanego do połowy XX w. do wypalania wapna w tutejszych wapiennikach.