Po raz pierwszy na podium międzynarodowej imprezy stanął w 2007 roku, zwyciężając na sprinterskich mistrzostwach świata w Hamar. Blisko dwa miesiące później zdobył też brązowy medal w biegu na 1000 m podczas dystansowych mistrzostw świata w Salt Lake City. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Amerykanin Shani Davis i Kanadyjczyk Denny Morrison. Kolejne dwa medale zdobył w 2008 roku. Najpierw obronił mistrza świata w sprincie podczas MŚ w Heerenveen, a następnie wywalczył srebrny medal na 500 m podczas dystansowych mistrzostw świata w Nagano, gdzie przegrał tylko z Jeremym Wotherspoonem z Kanady. Srebro na 500 m zdobył też na mistrzostwach świata w Richmond w 2009 roku, tym razem ulegając Lee Kang-seokowi. Z igrzysk w Vancouver w 2010 roku wrócił bez medalu, jednak w tym samym roku zdobył złoto na sprinterskich mistrzostwach świata w Obihiro. Zwyciężał również podczas mistrzostw świata w sprincie w Heerenveen i w biegu na 500 m podczas dystansowych mistrzostw świata w Inzell w 2011 roku. Ostatni medal zdobył na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w wieloboju sprinterskim w Calgary, gdzie był drugi. W zawodach zwyciężył Holender Stefan Groothuis, a trzecie miejsce zajął kolejny Koreańczyk - Mo Tae-bum.