Sekcje te powstały w 1924 roku i szybko zyskały licznych członków.
Szkolnictwo polskie zorganizowane było w formie oddziałów przy szkołach francuskich. Placówek tych istniało ok. 300. Nauczyciele polscy skupiali się w Związku Polskiego Nauczycielstwa we FrancjiPolska szkoła na Wilmie.. Ważną rolę odegrał Janusz Antoni Wiącek, który był przez pewien czas prezesem Związku. W Lille istniał ponadto Uniwersytet Robotniczy. Prasę polonijną reprezentowało kilkanaście czasopism, z których najpoważniejszym był „Narodowiec”, wychodzący w Lens w nakładzie kilkunastu tysięcy egzemplarzyMarek Żukow-Karczewski, Polonia zagraniczna w czasach II Rzeczypospolitej, „Życie Literackie”, 20 VIII 1989 r., nr 33 (1952), s. 10. W 1928, nakład wynosił 28 000 egzemplarzy, w 1932 dochodził do 35 000, a w 1939 do 40 000 egzemplarzy (Jean-Paul Visse, La presse du Nord et du Pas-de-Calais au temps de l’Écho du Nord. Éditons du Septentrion. Presses Universitaires de Lille, s. 224).. W 1924 roku utworzono Polski Związek Piłki Nożnej we Francji.
Kryzys gospodarczy we Francji w latach trzydziestych spowodował, że wielu polskich członków związków zawodowych oraz działaczy lewicy zostało wydalonych z tego kraju.