Anárion – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Był to jeden z wielkich władców ludzi z przeszłości Śródziemia, wywodzący się spośród Dúnedainów z Númenoru. Tak jak ojciec i brat, był sojusznikiem elfów, razem z nimi walczył w wojnie z Sauronem, podczas której zginął.

Anárion pojawia się w Silmarillionie. Wspominają o nim także bohaterowie Władcy Pierścieni. Pewne informacje na jego temat znajdują się w Dodatkach do trzeciego tomu powieści oraz w Niedokończonych opowieściach.

Anárion Dúnadan, urodzony w Númenorze w 3219 roku Drugiej Ery, zginął w Środziemiu w 3440 roku tej samej ery.

Był młodszym synem Elendila. Współrządząc z bratem, Isildurem, był drugim królem Gondoru. Panował przez sto dwadzieścia lat.

Númenor i Gondor Tak jak pozostali członkowie rodziny należał do stronnictwa Wiernych, przyjaciół elfów. Nie przyłączył się do szaleńczej wyprawy Ar-Pharazôna na Aman i zdołał uciec przed zatopieniem Númenoru na czele dwóch statków (3319 rok).

Wylądował wraz z bratem na południu Śródziemia, gdzie założyli jedno z Królestw Númenorejskich na Wygnaniu – Gondor (3320 rok). Ich wspólną stolicą było Osgiliath, zaś domeną Anáriona prowincja Anórien, z siedzibą w Minas Anor.