5 marca 1973 papież Paweł VI wyniósł go do godności kardynalskiej, z nadaniem tytułu prezbitera S. Onofrio. Diecezja zarządzana przez kardynała Taofinu’u podlegała wielokrotnie zmianom organizacyjnym – w 1974 zmieniono nazwę na Samoa-Apia i Tokelau, we wrześniu 1982 promowano do rangi archidiecezji, w czerwcu 1992 zmieniono nazwę na Samoa-Apia. Sam kardynał w latach 1982–1985 pełnił dodatkowo funkcję przełożonego (superiora) misji kościelnej sui iuris Funafutina (Tuvalu) oraz administratora apostolskiego sede vacante et ad nutum Sanctae Sedis Samo-Pago Pago. Uczestniczył w obu konklawe w 1978.
W czerwcu 1988 reprezentował Jana Pawła II na obchodach ku czci św. Piotra Clavera, patrona Oceanii, w związku ze 150-leciem ewangelizacji Wallis i Futuna w Polinezji. Na specjalnej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, poświęconej Kościołowi w Oceanii (listopad-grudzień 1998), pełnił funkcję jednego z prezydentów-delegatów.
W listopadzie 2002, ze względu na osiągnięty wiek emerytalny, został zwolniony z obowiązków arcybiskupa Samoa-Apia.