Ali Paszę z Tepeleny i Kostandina Kristoforidhiego. Brał udział w dwóch projektach grupowych, które zwyciężyły w konkursach i doczekały się realizacji w plenerze. W 1972 projekt Pomnika Niepodległości we Wlorze zrealizował wspólnie z Kristaqem Ramą i Shabanem Hadërim, a następnie projekt pomnika Matki Albanii (alb. Nënë Shqipëri), który stanął na przedmieściach Tirany. Największym dziełem, które zrealizował wspólnie ze Stefanem Papamihalim i Ksenofonem Kostaqim był Pomnik Edukacji. Mierzący ponad 7 m monument stanął w Gjirokastrze.
Szczególne miejsce w jego twórczości zajął pomnik Envera Hodży, który stanął w rodzinnym mieście dyktatora – Gjirokastrze. Dla stworzenia tego dzieła władze Albanii zakupiły we Włoszech 5 bloków marmurowych, o łącznej wadze 80 ton. Wykonany z włoskiego marmuru przez Dhramiego pomnik przedstawiający Hodżę naturalnej wielkości został zniszczony w latach 90. XX w. W 2011 zrealizował projekt pomnika Stanisława Zubera, który stanął w Kuçovej, a w 2018 popiersie Jana Pawła II, znajdujące się w Tiranie, w sąsiedztwie stadionu narodowego. W 1999 eksponował swoje prace w galerii le Miroir des Maîtres w Genewie.
W 1964 został wyróżniony nagrodą honorową na Biennale w Aleksandrii. Przez władze Albanii został nagrodzony tytułem Artysty Ludu (alb.