Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I, s.194. Ponieważ biskup chełmski Eulogiusz nie wrócił do Chełma, Sergiusz (Korolow) został locum tenens eparchii chełmskiej.
Występował jako zdecydowany przeciwnik starań o autokefalię Kościoła prawosławnego w Polsce i prowadził politykę przeciwną rządowi polskiemu, w związku z czym w 1922 został internowany w monasterze w Jabłecznej, a następnie wydalony z Polski do Czechosłowacji. Bezpośrednią tego przyczyną był sprzeciw hierarchy wobec treści Tymczasowych przepisów o stosunku rządu do Kościoła prawosławnego, zaś sama deportacja duchownego miała miejsce między 4 a 8 maja 1922. W Pradze spotkał się z metropolitą Egzarchatu Zachodnioeuropejskiego Eulogiuszem, który uczynił go swoim biskupem wikariuszem. Biskup Sergiusz prowadził pracę duszpasterską w cerkwi św. Mikołaja w Pradze. Opiekował się również cerkwiami w Franciszkowych Łaźniach, Karlowych Warach i Mariańskich Łaźniach oraz nieposiadającymi własnych świątyń wspólnotami prawosławnymi w Bratysławie i Brnie. Doprowadził do wzniesienia nowej cerkwi w Pradze, pod wezwaniem Zaśnięcia Matki Bożej.