W roku 1851 utworzono żeńskie loże „Rebecca”, do których mogły należeć wdowy, żony, siostry, matki i córki członków Zakonu. W latach trzydziestych dziewiętnastego wieku nastąpił szybki rozwój ruchu. Pod kierownictwem „Sovereign Grand Lodge” powstało 61 amerykańskich, 9 europejskich i 1 australijska Wielka Loża, obejmujących łącznie około 15 tysięcy lóż „zwykłych” i 3319 obozów z ponad dwoma milionami członków. Na Europę przypadało z tego 460 lóż, 41 obozów i 40 tysięcy członków.
W roku 1870 specjalna misja amerykańska zorganizowała pierwszą lożę niemiecką w Stuttgarcie pod nazwą „Würtenburg Loge Nr 1”, co zapoczątkowało ekspansję zakonu na gruncie europejskim. Pierwsza placówka w Szwajcarii powstała w roku 1871, w Danii w 1878, w Szwecji w 1880, w Norwegii w 1891, w Holandii w 1900. Po I wojnie światowej ruch rozwijał się w Austrii i Czechosłowacji (1923).