Na wspólnym wiecu z Towarzystwem Gimnastycznym „Sokół” rzucił propozycję utworzenia polskiej organizacji szkolnej („polskiego Schulvereinu”), opracował też jego przykładowy statut, ale inicjatywa skończyła się niepowodzeniem. Dużą poczytnością i żywym zainteresowaniem, zwłaszcza wśród Słowian, cieszyła się za to praca pt. Magiaryzacja Słowian (wyd. Ateneum 1889) poruszająca dziedzinę statystyki narodowościowej. W 1890 podjął pracę w biurze Komisji Statystycznej w Wiedniu. Pracował nad wykazem miejscowości krajów słowiańskich obszaru Przedlitawii. Dzięki niemu, po raz pierwszy, nazwy wielu miejscowości uzyskały zapis zgodny z wymową ich mieszkańców. Przy okazji tych prac nawiązał kontakty z wieloma słowianofilami z różnych krajów. W efekcie wkrótce został, jak oceniano, energicznym i inteligentnym, prezesem zlokalizowanego w Wiedniu towarzystwa słowianofilskiego o nazwie Ognisko.