Wanda Skuratowicz, z d. Aniszkiewicz (, ur. 25 maja 1925 w Zosino, zm. 11 stycznia 2010) – białoruska katolicka działaczka społeczno-religijna, obrończyni wolności wyznania w czasach ZSRR, odznaczona tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata za uratowanie żydowskiej rodziny w czasie II wojny światowej.
Życiorys Urodziła się 25 maja 1925 roku. W czasie okupacji Białorusi przez III Rzeszę wraz z rodziną uratowała rodzinę żydowską, za co później otrzymała od państwa Izrael honorowy tytuł Sprawiedliwej wśród Narodów Świata.
W okresie powojennym, w czasie prowadzonej przez państwo przymusowej ateizacji, jej mieszkanie pełniło funkcję świątyni – była w nim przechowywana Eucharystia, odbywały się nabożeństwa, często spotykali się duchowni rzymsko- i greckokatoliccy. W sytuacji braku duchownych samodzielnie ochrzciła kilka osób. Działała na rzecz zwrócenia białoruskim katolikom świątyni w Mińsku. Wraz z innymi wiernymi przez 10 lat starała się o ponowne otwarcie kościoła na Cmentarzu Kalwaryjskim, m.in. jeżdżąc w tej sprawie z petycjami do Moskwy. Starania te uwieńczone zostały sukcesem, gdy jesienią 1980 roku władze zezwoliły na otwarcie kościoła.