Opis techniczny Unikatowymi cechami konstrukcyjnymi były: działo kal. 3,7 cm, które było potężne, jak na czołg lekki, oraz nitowany pancerz. Uzbrojenie to, w postaci armaty 3,72 cm L/47,8, było lepsze od niemieckiego czołgu lekkiego, a pancerz przedni, wynoszący 25 mm, był tylko nieznacznie słabszy niż Panzerkampfwagen III i Panzerkampfwagen IV (wczesne wersje ~30 mm). W późniejszych wariantach przedni pancerz został wzmocniony do 50 mm. Największą słabością pojazdu był nitowany pancerz: w przypadku trafienia, nity mogły odpaść i zranić lub zabić załogę w przedziale bojowym, nie przebijając pancerza; gdyby nity zostały wydmuchane na zewnątrz, towarzysząca piechota mogłaby zostać trafiona.
Modele TNHP – wersja eksportowa do Iranu, który jako pierwszy złożył zamówienie. LTP – wersja eksportowa do Peru. LTH – wersja eksportowa do Szwajcarii. LLT – dla Litwy. Strv m/41 – licencyjna wersja budowana w Szwecji. Sav m/43 – szwedzkie działo pancerne na podwoziu TNH, produkowane w Szwecji. Panzer 38(t) A-D – niemieckie wersje czołgu TNH. Panzer 38(t) E-G – niemieckie wersje z pancerzem frontowym o grubości 50 mm. Panzer 38(t) Ausf S – model przeznaczony dla Szwecji, ale używany w armii niemieckiej. SdKfz 138 Marder III – działo pancerne z armatą 75 mm z lekkim, niezadaszonym kadłubem. SdKfz 139 Marder III – odmiana