Nazwa „Lis Major” nawiązuje do historii zawodu górnika, który dawniej wraz ze swoim wyposażeniem, prócz narzędzi pracy (kilofa, oskarda, łopaty itp.) oraz niezbędnej do pracy pod ziemią lampy miał również zazwyczaj skórę lisa, która w ciasnych korytarzach kopalni służyć mogła mu do różnych celów (mógł być nakryciem głowy lub ciała, a nawet swoistym „dywanikiem” poprawiającym komfort pracy w pozycji klęczącej lub leżącej). Młodymi lisami nazywani są górnicy niedoświadczeni, w odróżnieniu od starszych stażem, których określa się mianem „stare strzechy”.
Podczas oficjalnych uroczystości Lis Major – tak jak inni górnicy – nosi mundur, ale jego wygląd jest całkowicie odmienny niż normalny mundur górniczy. Nie nosi on czarnych, a białe spodnie wpuszczane w wysokie buty z cholewami, a jego czapka-kołpak, o pokroju odmiennym od pokroju paradnej czapki górniczej, ozdobiony jest lisią kitąNiekiedy spotyka się jeszcze inne nakrycia głowy, np. futrzaną czapę., a nie pióropuszem z piór.
Przypisy
Bibliografia „Krzyże, kordziki i szpady”, Jerzy Łaniewski; w: Przegląd Tygodniowy, nr 49/2002, 9.12.2002 Stowarzyszenie Wychowanków Politechniki Częstochowskiej – opis ceremonii skoku przez skórę z udziałem hutniczego Lisa Majora
Kategoria:Ceremonie Kategoria:Zwyczaje górnicze