3 listopada 1791 roku siły konfederacji plemion indiańskich, dowodzone przez Błękitną Kurtkę i wodza plemienia Miami Little Turtle, pokonały siły ekspedycji prowadzonej przez Arthura St. Claira, gubernatora Terytorium Północno-Zachodniego. Starcie, znane jako bitwa nad Wabash, było koronnym osiągnięciem w wojennej karierze Błękitnej Kurtki i jednocześnie największą klęską, jaką kiedykolwiek Indianie zadali Amerykanom. Tradycyjnie dowodzenie w tej bitwie przypisywano Little Turtle. John Sugden twierdzi jednak, że Little Turtle sławę zawdzięczał autopromocji, jaką skutecznie uprawiał w późniejszych latach.
Triumf Błękitnej Kurtki nie trwał długo. Amerykanie, wstrząśnięci klęską St. Claira, zbudowali nową, zawodową armię, którą dowodził generał Anthony Wayne. 20 sierpnia 1794 roku wojownicy Błękitnej Kurtki starli się z żołnierzami Wayne’a w bitwie pod zaporą z pni na południe od dzisiejszego Toledo. Armia Błękitnej Kurtki została pokonana, a on sam zmuszony do podpisania 3 sierpnia 1795 traktatu z Greenville i oddania białym większości dzisiejszego stanu Ohio.
W roku 1805 Błękitna Kurtka podpisał traktat z Fort Industry, tracąc resztę Ohio.