Dzieła które weszły w zakres badań zostały podzielone na trzy kategorie: A − dzieła bezsprzecznie identyfikowane z Rembrandtem; B − dzieła których autorstwo Rembrandta nie jest potwierdzone, lecz nie wykluczone; C − dzieła których autorstwo nie jest potwierdzone, dzieła te związane są z kręgiem Rembrandta.
W ten sposób powstał A Corpus of Rembrandt Paintings, który ukazał się w sześciu tomach (t. 1, 1982, t. 2, 1986, t. 3, 1989, t. 4, 2005, t. 5, 2010, t. 6, 2014). Rezultatem badań były nie tylko pozytywne weryfikacje wcześniejszych atrybucji, lecz także negacje autentyczności bezspornych obrazów bezdyskusyjnie przypisanych Rembrandtowi. Wśród nich jest Mężczyzna w złotym hełmie, ze zbiorów Galerii Malarstwa w Berlinie, który Komisja przypisała Johannowi Ulrichowi Mayrowi z Augsburga.
W wyniku prowadzonych prac, liczba autentycznych obrazów Rembrandta, szacowana w 1935 roku przez Brediusa na 624, spadła do 340.
RRP w Polsce Ernst van de Wetering, członek zespołu RRP, a od 1970 roku prezes, współtwórca A Corpus of Rembrandt Paintings badając dwa dzieła z Kolekcji Lanckorońskich w zbiorach Zamku Królewskiego w Warszawie Dziewczyna w kapeluszu i Uczony przy pulpicie uznał po trzech weryfikacjach za autentyczne prace Rembrandta.