W trakcie I wojny światowej opracowano nowe, lżejsze podstawy – tzw. lekką z nóżkami z prętów stalowych oraz tzw. szturmową w postaci drewnianej ramy z uchwytem metalowym dla ckm. Karabin wyposażono także w prętową kolbę. Standardową podstawę z rur wyposażono w adapter do strzelań przeciwlotniczych.
Karabin Schwarzlose MG M.7/12 okazał się konstrukcją udaną. Prosta konstrukcja, łatwe rozkładanie bez użycia narzędzi i niewielka liczba części ułatwiały eksploatację. Największą wadą okazała się konieczność oliwienia naboi. Przy braku oliwy karabin bardzo często się zacinał. Łączna produkcja w OEWG (Steyr) km-ów M.7 i M.7/12 szacowana jest na 49 739 sztuk, w tym część na eksport. thumb|left|Ckm M.7/12 używany przez armię Austro-Węgier podczas I wojny św. na froncie galicyjskim
Podczas I wojny światowej karabiny maszynowe tego typu stały się standardową bronią armii Austro-Węgier. Przed wojną, do sierpnia 1914 r. otrzymała ona tylko ok. 2500 sztuk z 9215 wyprodukowanych, lecz podczas wojny wyprodukowano dalsze 40.524 sztuki, w większości dla armii austro-węgierskiej. Ponadto, jeszcze przed wojną broń tego typu dostarczano do Bułgarii, Turcji, Serbii, Holandii (nabój 6,5 × 54 mm R), Szwecji (nabój 6,5 × 55 mm) i Grecji (nabój 6,5 × 54 mm).