Potem zajął się akwarelą.
Poszukując zdrowego klimatu, Gramatté wyjechał z żoną w 1924 do Hiszpanii, skąd powrócił w 1926.
Zmarł na gruźlicę w roku 1929 i został pochowany na berlińskim cmentarzu Wilhelmshagen, pod nagrobkiem zaprojektowanym przez Karla Schmidt-Rottluffa.
W osiem lat po śmierci władze hitlerowskie zaliczyły jego dzieła do „sztuki zdegenerowanej”. Jego żona wyszła powtórnie za mąż w roku 1934 za historyka sztuki Ferdynanda Eckhardta i przyjęła nazwisko Sophie-Carmen Eckhardt-Gramatté. Po II wojnie światowej wyjechała do Kanady. Tam powstała The Eckhardt-Gramatté-Foundation w Winnipeg.
Galeria thumb|left|Autoportret z czerwonym księżycem, 1926 thumb|Portret Sonii Gramatté, 1921 thumb|Portret Rosy Schapire, 1920 thumb|Almería (Hiszpania), 1926
Przypisy
Bibliografia Ferdinand Eckhardt: Das graphische Werk von Walter Gramatté. Zürich u. a. 1932 Claus Pese (wydawca); Ruth Negendanck (opracowanie): Walter Gramatté. Eine Dokumentation in Bildern und Texten. Stuttgart i Zürich 1990
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy malarze modernizmu Kategoria:Akwareliści Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Zmarli na gruźlicę Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1929