Po I wojnie światowej Rosa Schapiro spotykała się wielokrotnie latem w nadmorskim uzdrowisku Hohwacht (Ostsee) ze swoimi przyjaciółmi ze świata sztuki.
W latach 1919–1920 wydawała wraz z Wilhelmem Niemeierem ekspresjonistyczne czasopismo „Die Rote Erde” („Czerwona Ziemia”) z drzeworytem Schmidt-Rottluffa na okładce.
Po przejęciu władzy przez hitlerowców w roku 1933 Rosa Schapire pracowała do roku 1939 w Żydowskim Stowarzyszeniu Kulturalnym w Hamburgu.
W związku z tzw. „Wystawą Sztuki Zdegenerowanej” w 1937 Rosa Schapire została osadzona w areszcie domowym w jej mieszkaniu w Hamburgu. Tuż przed wybuchem II wojny światowej udało się jej wyjechać do Londynu, gdzie przybyła 18 sierpnia 1939, wioząc ocalone przed zniszczeniem dzieła Schmidt-Rottluffa. Jej mieszkanie wraz z projektowanym przez Schmidt-Rottluffa umeblowaniem spłonęło podczas bombardowania w 1943.
Utrzymywała się w Londynie z przekładów, pracując jako wolontariuszka w Tate Gallery. Zmarła 1954 w czasie pracy w tej galerii.
Dzieła Karl Schmidt-Rottluffs graphisches Werk bis 1923. Euphorion Verlag, Berlin 1924 Hans Speckter – ein Hamburger Maler 1848–1888. Saucke, Wienhausen 2004