thumb|160px|Lubicz – herb rodu Gruszeckich Gruszeccy herbu Lubicz – staropolski ród wywodzący się z Małopolski, z dawnego województwa lubelskiego, którego nazwisko pochodzi od wsi Gruszka koło Lublina, którą wraz z innymi Władysław II Jagiełło nadał ok. 1411 w nagrodę zasług rycerskich protoplaście tej rodziny Maciejowi – chorążemu koronnemu.
Historia Byli właścicielami m.in. dóbr Wierciszów i Bychawka w województwie lubelskim. Jedna z linii rodu osiedliła się w Rosji w czasie pierwszej Dymitriady. Niektórzy członkowie rodu Gruszeckich nadal mieszkają na terenie Rosji.
«...Pochodzący z tej rodziny Karp Gruszecki, syn Eustachego, przeniósł się w końcu XVI-go wieku do Rosyi, gdzie otrzymał różne włości. Syn jego Eliasz był wojewodą 1610 r. Córka jego wnuka, Siemiona Fedorowicza, Agafia Siemionówna, była 1680 r. żoną cara i wielkiego księcia moskiewskiego, Fedora Aleksiejewicza, z którym miała syna Eliasza, ur. 1681 r. (Herb. hr. Bobr.)…» (Adam Boniecki «Herbarz polski», t. VII)