thumb|250px|Podniesienie cesarza na tarczy (ilustracja z madryckiego rękopisu Kroniki Skylitzesa) Jan Skylitzes (gr. Ἰωάννης Σκυλίτζης Iōannēs Skylitzēs) – kronikarz bizantyński z XI wieku. Autor Kroniki obejmującej dzieje Bizancjum w latach 811–1057.
Dane biograficzne Pochodził z azjatyckiego temu Thrakesion. W swej karierze piastował wysokie urzędy dworskie: protowestiariosa i dowódcy gwardii przybocznej cesarza (drungários tes bígles). Nosił tytuł kuropalatesa. Wymieniał jako swego rówieśnika Michała Psellosa (1018–1096/97). W 1092 roku napisał traktat prawny poświęcony cesarzowi Aleksemu I Komnenowi.
Dzieło Jest autorem Kroniki (tyt. oryg. Epitomé tes historías) obejmującej dzieje Bizancjum w latach 811–1057 – od wstąpienia na tron cesarza Michała I Rangabe do końca panowania Michała VI. Opis rządów Michała Rangabeusza stanowi wstęp do zasadniczej narracji zapoczątkowanej od czasów Leona V Armeńczyka (813). Swe dzieło Skylitzes opracował jako kontynuację kroniki Teofanesa Wyznawcy (o czym wspomina w przedmowie). Posiada ono strukturę typowej kroniki bizantyńskiej, przedstawiając rządy cesarzy rok po roku, a każdy rok omawiając w osobnym rozdziale.