Wisła pod Bydgoszczą w XI-XIX w. Wisła w zakolu, w pobliżu Bydgoszczy od czasów prehistorycznych, aż do połowy XIX wieku miała charakter roztokowy, częściowo anastomozujący. Wędrujące z nurtem ławice piasku powodowały zmiany głębokości koryta, powstawały odnogi rzeki, kępy i piaszczyste odsypyMarcin Gorączko. Zbiorniki wodne na obszarze Bydgoszczy w ujęciu historycznym. [w:] Kronika Bydgoska XXV (2003). Bydgoszcz 2004.. Najmniej różniła się rzeka od stanu obecnego na kilkukilometrowym odcinku od ujścia Brdy do Wyszogrodu, natomiast poniżej Fordonu Wisła rozdzielała się na dwa koryta rzeczne, oddzielone kępami wiślanymi. Główny nurt przebiegał odnogą zachodnią (obecnie nieistniejącą)Marcin Gorączko, Aleksandra Gorączko. Zarys antropogenicznych przekształceń rzeźby terenu w Bydgoszczy. [w.] Kronika Bydgoska XXV (2003). Bydgoszcz 2004.. Szerokość rzeki na dzisiejszym odcinku bydgoskim wynosiła od 500 do 1350 m w strefie największego rozszerzenia poniżej Fordonu.