Taida, również: Tais, Taisja, TesjaTaida (Tais,Taisja, Tesja na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM), łac. Thais, Thaida, cs. Prepodobnaja Taisja – żyjąca w IV wieku egipska penitentka i pustelnica, święta Kościoła katolickiego, prawosławnego oraz ormiańskiego.

Postać tej świętej znana jest z legendy, spopularyzowanej w VI w. dzięki łacińskiemu tłumaczeniu.

Taida była kurtyzaną, a pod wpływem św. Pafnucego (zidentyfikowanego jako opata i założyciela ławry w pobliżu Herakleopolis w Egipcie), nawróciła się i poddała pokucie. Po spaleniu całego majątku przez trzy lata żyła w komórce przy klasztorze. Nie opuściła miejsca umartwienia nawet gdy została powiadomiona o odpuszczeniu grzechów. Ta alegoryczna i dydaktyczna historia opowiadająca o wyrzeczeniu się grzechu przyczyniła się do rozpowszechnienia przekonania o możliwości uzyskania absolucji. Kościół katolicki podaje, że w roku 360 błogosławionej Taidzie objawił się sam Jezus Chrystus. Nakazał jej odmawiać modlitwę za zmarłych (wieczny odpoczynek…) i obiecał, że kto, przez dłuższy czas będzie odmawiał ją codziennie 100 razy, otrzyma to, o co będzie prosić.

Kult Św.