Tarcza sercowa zwieńczona koroną złotą; W polu VI, czerwonym, krzywaśń srebrna (Drużyna); W polu VII, czerwonym, łękawica srebrna (Abdank); W polu VIII, czerwonym, róża srebrna o listkach zielonych i środku złotym (Poraj); W polu IX, błękitnym, miecz między trzema podkowami srebrnymi, z których dwie barkami do siebie, w pas (Belina); W polu X, czerwonym, rogacina podwójnie przekrzyżowana, srebrna (Lis); W polu XI, czerwonym, topór o stylisku złotym i ostrzu srebrnym (Oksza); W polu XII, czerwonym, półtorakrzyż srebrny (Prus). Nad herbem korona hrabiowska nad którą trzy hełmy z klejnotami: 1 - panna w sukni czerwonej, między rogami jelenimi, trzymająca się tych rogów; 2 i 3 - trzy pióra strusie, srebrne między czerwonymi. Trzymacze - dwa orły czarne o orężu złotym, stojące na postumencie w formie kawałka murawy.
Najwcześniejsze wzmianki
Jako pierwszy godność hrabiego z predykatem hoch- und wohlgeboren (szlachetny i wysoko urodzony) otrzymał Jacek Hiacynt Małachowski 24 kwietnia 1800, w Galicji. Z nadaniem tym wiąże się herb Małachowski Hrabia I. Wersja złożona powstała na okazję nadania tytułu Stanisławowi Małachowskiemu 6 czerwca 1804.