Do roku 1927 służył w 70 pp. W 1922 ukończył pięciomiesięczny kurs przeszkolenia w Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty nr 1 w Chełmie. 1 stycznia 1928 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 10 batalionu granicznego w Kraśnem nad Uszą na stanowisko oficera administracyjnego. Od 1 kwietnia 1933 na stanowisku dowódcy plutonu kompanii granicznej „Bryckie”.
Po agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 batalion został okrążony podczas wycofywania się w kierunku Wilna. Feliks Adamski dostał się do niewoli radzieckiej w nieznanych okolicznościach przed 23 września. 22 września był widziany przez rodzinę już jako jeniec w wagonie towarowym na stacji kolejowej w Krasnem nad Uszą. Został osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Do rodziny dotarły listy nadawane przez niego do marca 1940. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa nr 014 z 4 kwietnia 1940, pozycja 16. Między 9 a 11 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.