Figura wraz z czworobocznym postumentem ma wysokość 68 cm. Sam postument ma 29 cm. W całości jest wykonana z pozłacanego srebra, ponadto do wykonania dzieła wykonano elementy ze szkła, kryształu górskiego, pereł i szafirów. Figura przedstawia młodą Maryję, która trzyma w lewej ręce Dzieciątko Jezus; łączy ich silna relacja – Maryja przytula Dzieciątko, zaś ono sięga prawą ręką twarzy Marii. W prawej dłoni Maryja trzyma berło w kształcie stylizowanej lilii, Dzieciątko zaś jabłko. Tym samym Maria ukazana jest tu jako nowa Ewa, Chrystus – nowy Adam. Maryja ubrana jest w suknię i płaszcz, Dzieciątko jest nagie do wysokości bioder, poniżej okrywa go długa płachta. Szaty charakteryzują się dynamicznym, płynnym układem fałd. Berło w typie francuskiego fleur-de-lis zawiera wewnątrz relikwie wiązane z Maryją (strzępy sukni, włos i mleko z piersi). Upozowanie Marii z Dzieciątkiem ma genezę w sztuce bizantyńskiej, jest to odmiana typu Eleusy w którym zasadniczą cechą jest ukazanie czułości pomiędzy Zbawicielem i Matką Boską. Proporcje, układ szat, dynamika ciała bazowana na kontrapoście są charakterystyczne dla paryskiej metaloplastyki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Madonna z Dzieciątkiem Joanny d’Évreux · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.