Pierwsze sukcesy w kategorii seniorów osiągnął w sezonie 1994/1995. Wystartował w siedmiu z dziesięciu zawodów Pucharu Świata, za każdym razem plasując się w czołowej dziesiątce, przy czym 28 stycznia 1995 roku w Vuokatti po raz pierwszy stanął na podium zajmując drugie miejsce w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć ósme miejsce. Ponadto podczas Mistrzostw Świata w Thunder Bay w 1995 roku wspólnie z Bjarte Engenem Vikiem, Fredem Børre Lundbergiem i Knutem Tore Apelandem wywalczył srebrny medal w sztafecie. Lepsi od Norwegów byli tylko reprezentanci Japonii, trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. W zawodach indywidualnych nie wystartował. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata Halldor osiągnął w sezonie 1995/1996, który ukończył na piątej pozycji. Dwukrotnie znalazł się na podium, w obu przypadkach na trzecim stopniu: 10 lutego we francuskim Chaux-Neuve oraz 16 marca 1996 roku w Oslo. Punktował we wszystkich startach. Najsłabszy wynik osiągnął w pierwszych zawodach sezonu, 6 grudnia 1995 roku w Steamboat Springs, gdzie był osiemnasty.