W pracy zrelacjonowane są doświadczenia Darwina i Canby'ego nad mechanizmami pobierania pokarmu przez różne rośliny mięsożerne. Darwin na wiele sposobów sprawdzał, jakie czynniki uaktywniają mechanizmy pułapkowe roślin, pobudzał rośliny podając im mięso lub szkło, dmuchając na liście-pułapki lub drażniąc je włosem. Stwierdził, że jedynie poruszające się zwierzę może wywołać reakcję rośliny, co uznał za przystosowanie ewolucyjne zapewniające oszczędzanie energii na złapanie zdobyczy. Bodźce, które przypuszczalnie nie wiążą się ze zdobyciem pokarmu, są ignorowane. Różnorodność mechanizmów roślin mięsożernych pozwalających im na schwytanie zdobyczy – jedne wykształciły specjalne pułapki zatrzaskowe, inne wydzielają lepkie płyny, obezwładniające niewielkie owady – jest przykładem presji doboru naturalnego.
Pierwsze wydanie dzieła miało podany nakład 3000 egzemplarzy. Jeszcze za życia autora zostało przetłumaczone na kilka języków: niemiecki (tłum. Julius Victor Carus), francuski (E. Barbier), włoski i rosyjski (W. Plemiannikow). Drugie wydanie ukazało się w 1889, po śmierci Darwina;