W 1935 wg etatu korpus powinien liczyć 8200 żołnierzy i mieć na stanie: 456 czołgów, w tym: 24 czołgi BT-7A, 310 czołgów BT, 8 BT PTO, 60 T-37, 36 czołgów BCHM-3 z miotaczami płomieni (chemiczne), 18 czołgów BCHM-4 z miotaczami płomieni (chemiczne), 8 armat (4 × 122 mm i 4 × 75 mm), 1500 samochodów.
W rzeczywistości 1 marca 1935 roku korpus liczył: 618 czołgów, w tym: 254 czołgi T-26, 241 czołgów BT, 92 T-37, 35 czołgów z miotaczami płomieni (chemiczne), 5 czołgów saperskich, 15 dział samobieżnych, 25 lekkich i 22 średnie samochody pancerne, 79 ciągników.
II formowanie Korpus formowany od marca 1941 w rejonie Grodna, Sokółki oraz Wołkowyska w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Dowództwo Korpusu znajdowało się w Wołkowysku. Korpus formowany na bazie 15 i 25 Brygady Pancernej oraz 9 Brygady Zmotoryzowanej. Do 22 czerwca 1941 roku korpus nie zakończył formowania. W czerwcu 1941 korpus wszedł w skład 3 Armii Frontu Zachodniego.
Dowództwo korpusu Dowódca − generał major Dmitrij Mostowienko, Komisarz polityczny − Aleksander Andriejew, Szef sztabu − pułkownik Semen Muchin,