thumb|250px|right|Tekst łaciński Tabula Smaragdina Tablica Szmaragdowa (łac. Tabula Smaragdina) – tekst hermetyczny, którego autorstwo przypisuje się Hermesowi Trismegistosowi. Do treści Tablicy odwoływali się średniowieczni alchemicy oraz różokrzyżowcy, a także adepci nauk okultystycznych i ezoterycznych. Alchemicy wierzyli, iż przekaz zawiera tajemnicę kamienia filozoficznego.
Pochodzenie nazwy Według podań, Hermes Trismegistos miał wyryć swoją wiedzę w szmaragdzie, który ukrył w swoim grobowcu. Następnie zawarte na nim treści zostały odnalezione i przeniesione na papirus.
Historia Utwór tradycyjnie uznawany był za starożytny, a jego odnalezienie przypisywano Apoloniuszowi z Tiany (I w. n.e.). Według badań historyków prawdopodobnie powstał jednak w kręgu języka arabskiego między VI a VIII wiekiem n.e. Po raz pierwszy poświadczony jest w Kitāb sirr al-ḫalīqa (Księdze tajemnic stworzenia i sztuki natury), kompilacji starszych tekstów zebranej przez Balinusa (VIII w. n.e.). Podawał on, że odnalazł tekst w grobowcu pod statuą Hermesa w Tianie. Był on zapisany na szmaragdowej tablicy, trzymanej w ręku przez zwłoki siedzące na złotym tronie. Pierwszy przekład na łacinę pochodzi z XII w. i jest autorstwa .