W rządzie Felicjana Sławoja Składkowskiego pełnił obowiązki wiceministra spraw zagranicznych od 1938 do 1939, formalnie nie był ani dyrektorem Departamentu Politycznego, ani podsekretarzem stanu, sprawował nadzór nad Departamentem Politycznym MSZ. (wraz z Janem Szembekiem). 16 września 1939 przekroczył granicę z Rumunią, gdzie do 4 listopada 1940 pełnił obowiązki delegata do spraw uchodźców politycznych. 1 marca 1941 powołano go na stanowisko dyrektora Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych rządu RP na uchodźstwie, a rok później został posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym przy rządach w Argentynie, Boliwii, Paragwaju i Urugwaju. Funkcję posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego sprawował do 16 czerwca 1946. W 1957 powrócił do kraju.
Żonaty z Rosjanką, Eugenią, współpracownikiem wywiadu sowieckiego (INO NKWD).
Pochowany na gdańskim Cmentarzu Srebrzysko (rejon I kwatera: Groby rodzinne C, nr grobu 93).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1935). Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz.