thumb|320px|Wydanie książki z r. 1615 ze wstępem dedykowanym Oktawianowi Aleksandrowi x. Prońskiemu na Beresteczku. Ze zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej De moribus Tartarorum, Lituanorum et Moschorum („O obyczajach Tatarów, Litwinów i Moskowitów”) – XVI-wieczny łaciński traktat Michalona Litwina. Praca przetrwała tylko częściowo. Pierwszy raz wydał ją w 1615 w Bazylei Johann Grasser.
Autor Autor książki („Michalon Litwin”, „Michalonus Lituanus” lub „Michalo” czy „Michajło Lituanus”) nie został jednoznacznie zidentyfikowany (w tytule dzieła podany w dopełniaczu: „Michalonis Lituani De moribus Tartarorum...”). Historyk litewski Ignas Jonynas oraz rosyjski Matwiej Lubavsky zakładali, że mógł to być Michał Tyszkiewicz, poseł litewski do Tatarów perekopskich (1537–1539). Historyk polski Jerzy Ochmański uważał, że mógł to być Wacław (Wencław) Mikołajewicz z Mejszagoły (ca. 1490 – ca. 1560), który był sekretarzem w kancelarii wielkiego księcia przez około 30 lat.
Kronika Pierwotna data powstania traktatu nie jest znana, ale przyjmuje się, że było to około roku 1550.