W latach 1921–1927 sprawował mandat radnego Rady Miejskiej Gdańska. Był posłem do Volkstagu I, II i VI kadencji (1920–1927; 1935–1939)Według innych źródeł do I i VI kadencji (1920–1923; 1935–1939), zob. Henryk Stępniak, Ludność polska w Wolnym Mieście Gdańsku: (1920-1939), "Stella Maris", Gdańsk 1991. W składzie Volkstagu I kadencji, wybranego pierwotnie jako Zgromadzenie Ustawodawcze, znalazł się z nominacji Gdańskiej Rady Ludowej. Na forum Volkstagu występował w obronie praw ludności polskiej Wolnego Miasta Gdańska i współpracował z Komisarzem Generalnym RP w Gdańsku. W marcu 1938 uczestniczył w berlińskim Kongresie Polaków w Niemczech, na którym przedstawił przypadki łamania praw ludności polskiej w Gdańsku.

Od 1933 pełnił obowiązki wicemarszałka Rady Naczelnej Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku, w latach 1936–1937 był prezesem Związku, następnie – po zjednoczeniu polskich organizacji gdańskich – był prezesem Gminy Polskiej Związku Polaków (1937–1939). Krótko przed wybuchem wojny wyjechał do Polski, przez cała okupację ukrywając się pod przybranym nazwiskiem w okolicy Legionowa. Po wojnie zamieszkał w Sopocie. 28 czerwca 1946 brał udział w procesie Arthura Greisera jako świadek.