ceremonii rozdania Oscarów w marcu 1956 wręczyła nagrodę dla najlepszego aktora.
Karierę aktorską zakończyła po ślubie z Rainierem, księciem Monako w kwietniu 1956. Wytwórnia w zamian za wcześniejsze zwolnienie aktorki z konieczności wypełnienia umowy (obowiązującego do 1966) zawarła z nią kontrakt na dystrybucję filmu dokumentalnego Ślub stulecia (The Wedding of the Century, 1956) zawierającego materiał zarejestrowany podczas jej ślubu z Reinierem. Grace otrzymała także premię w wysokości 65 tys. dol., a jeszcze przez kilka tygodni po ślubie otrzymywała pensję w wysokości 1,5 tys. dol. tygodniowo. Odrzuciła propozycję zagrania w filmach: Król królów (Kong of Kings, 1961) Nicholasa Raya, Marnie (1964) Alfreda Hitchcocka, Opowieść wszech czasów (The Greatest Story Ever Told, 1965) George’a Stevensa i Punkt zwrotny (The Turning Point, 1977) Herberta Rossa. Była narratorką w filmach: Mak również jest kwiatem (The Poppy Is Also a Flower, 1966) Terrance’a Younga i Dzieci z Ulicy Teatralnej (The Children of Theatre Street, 1977) Roberta Dornhelma i Earle’a Macka. Po raz ostatni pojawiła się w roli aktorskiej w fabularyzowanym filmie Dornhelma Rearranged o dorocznym konkursie układania kwiatów w Monako.