John Baxter Taylor, Jr. (ur. 3 listopada 1882 w Waszyngtonie, zm. 2 grudnia 1908 w Filadelfii) – amerykański lekkoatleta sprinter, mistrz olimpijski z Londynu z 1908. Był pierwszym Afroamerykaninem, który zdobył złoty medal olimpijski.
Urodził się w rodzinie przedsiębiorcy. Rodzina Taylora przeprowadziła się do Filadelfii i tam ukończył szkoły i studiował na Uniwersytecie Pensylwanii, który ukończył w 1908 jako lekarz weterynarii. W szkole średniej zaczął uprawiać lekką atletykę. Jego główną konkurencją stał się bieg na 400 metrów oraz na 440 jardów. Podczas studiów był mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) na 440 jardów w 1907 oraz trzykrotnie zdobywał akademickie mistrzostwo USA (IC4A) na tym dystansie w latach 1904, 1907 i 1908.
Był faworytem biegu na 400 metrów podczas igrzysk olimpijskich w 1908 w Londynie, ale w finale zajął ostatnie, czwarte miejsce. Sędziowie nakazali jednak powtórzenie biegu finałowego, ponieważ zwycięzca, Amerykanin John Carpenter ich zdaniem blokował w sposób niedozwolony Brytyjczyka Wyndhama Halswelle’a.