Bobty (lit. Babtai, j.żm. Babta) – miasteczko na Litwie, nad Niewiażą, w okręgu kowieńskim, w rejonie kowieńskim, siedziba starostwa Bobty; kościół, szkoła, urząd pocztowy. Miejscowość w roku 2001 liczyła 1715 mieszkańców.
Historia Rozwój miasteczka wiązał się z handlem drewnem. Spławiano je Niewiażą do Prus. Handel drewnem i produktami rolnymi przyciągnął do miejscowości Żydów. W 1878 roku gmina żydowska posiadała rabina Mosze Eliachu, syn Jakowa Bursteina. Pełnił on swe funkcje do wybuchu pierwszej wojny światowej. W 1880 roku istniała synagoga lub dom modlitwy.
W chwili ukończenia linii kolejowej Tylża – Szawle – Ryga (1916) a także Kowno – Kłajpeda (1931), zamarł handel Niewiażą i transport drogowy. Przyniosło to Bobtom krach ekonomiczny. Wielu Żydów wyemigrowało (głównie do Stanów Zjednoczonych) lub przeniosło się do innych miast. W 1913 liczba Żydów mieszkających w Bobtach wynosiła 900 osób. W 1923 roku mieszkańców wyznania mojżeszowego było tylko 153.
W 1930 roku miasteczko spłonęło, ale po krótkim czasie zostało odbudowane.
Poza handlem, Żydzi utrzymywali się z pracy fizycznej, uprawy owoców oraz przewożenia towarów rzeką. Wedle spisu z 1931 roku posiadali: 2 przędzalnie, sklep z maszynami do szycia, cegielnię.