W 2003 zastąpił François-Xaviera de Donnea na stanowisku ministra-prezydenta Regionu Stołecznego. Z urzędu tego, podobnie jak z funkcji partyjnych i samorządowych, zrezygnował w 2004 po tym, jak gazeta „Vers l’Avenir” opisała wątpliwości dotyczące jego spraw podatkowych. Daniel Ducarme objął wówczas mandat posła do Izby Reprezentantów, w 2007 uzyskał reelekcję w wyborach krajowych. Nie ubiegał się o reelekcję w przedterminowych wyborach z czerwca 2010. Zmarł w sierpniu tego samego roku.
Uhonorowany m.in. Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Wielkiego Oficera Orderu Leopolda, a także tytułem ministra stanu.
Był ojcem Denisa Ducarme.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Belgijscy parlamentarzyści Kategoria:Belgijscy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji Kategoria:Belgijscy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Politycy Ruchu Reformatorskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Liège Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Zmarli w 2010